De Nederlandse afdeling van de in 1969 opgerichte Citizens Commission on Human Rights.Onderzoekt en openbaart overtredingen van mensenrechten in de psychiatrie. Opgericht vanuit de Scientology® Kerk.

Persbericht  18-5-2007

PSYCHIATRISCHE DIAGNOSES NIET WETENSCHAPPELIJK

Tienduizenden Nederlandse kinderen zijn ten onrechte gediagnosticeerd met ADHD en ADD en nu richt de psychiatrie haar diagnostische pijlen ook al op baby's.          

Protesten bij jaarlijkse APA conventie in San Diego.

De psychiatrische wereld schudt op haar grondvesten, grondvesten die een kaartenhuis blijken te zijn. Dit weekend krijgen de bezoekers van de jaarlijkse conventie van de American Psychiatric Association te maken met billboards en honderden demonstranten in zwarte t-shirts met teksten erop als: “Psychiatrists are here, hide your children” of “Stop psychiatric drugging of children” als reactie op het toenemende aantal kinderen en zelfs baby's die door de psychiatrie ten onrechte worden gediagnosticeerd met “geestelijke stoornissen” en gevaarlijke psychiatrische medicatie moeten slikken waartegen inmiddels tientallen internationale waarschuwingen zijn afgegeven vanwege; manie, psychoses, agressie, zelfmoord, moorddadige gedachten, beroertes, hartfalen, extreem overgewicht, diabetes en plotseling overlijden. Recentelijk is gebleken dat de psychiatrische diagnoses, die het toedienen van deze medicatie bij volwassenen en kinderen moeten rechtvaardigen, niet wetenschappelijk onderbouwd zijn.

Dr. Robert Spitzer gaf in een BBC 2 documentaire toe dat het Diagnostic and Statistal Manual for Mental Disorders (DSM), niet gebaseerd is op wetenschappelijk onderzoek en dat psychiatrische diagnoses geen wetenschappelijke basis hebben. Hij bekende dit onder druk van de groeiende internationale kritiek dat normaal gedrag door de psychiatrie wordt gediagnosticeerd als een geestelijke stoornis en bezorgdheid over de verschrikkelijke bijwerkingen van psychiatrische medicatie en elektroshocks.

Psychiater Robert Spitzer is verbonden aan de Universiteit van Columbia en superviseerde de totstandkomeng van twee recente versies van de DSM (DSM III en DSM IIIR), hij definieerde honderden geestelijke stoornissen. Hij zei in de BBC documentaire: “We maakten inschattingen over de mate waarin geestelijke stoornissen zouden voorkomen op basis van beschrijvingen, zonder de overweging dat velen van deze condities normale reacties zouden kunnen zijn en geen stoornissen. Dat is het probleem; we hebben niet gekeken naar de context waarin deze condities voorkwamen”. Met andere woorden; normaal menselijk gedrag en emoties zijn in de DSM beschreven als een geestelijke stoornis zonder te overwegen dat b.v. verdriet of vrolijkheid normale reacties kunnen zijn op gebeurtenissen en het leven. Het Nederlands Comité voor de Rechten van de Mens wordt heel regelmatig geconfronteerd met mensen die na het verlies van een dierbare, een scheiding, een ziekteperiode of een ander probleem in het leven ten onrechte in de psychiatrie terechtkomen.

Eerder deze maand gaf dr. Spitzer in de Engelse media toe dat 20% tot 30% van de kinderen met geestelijke stoornissen als ADD (Attention Deficit Disorder) of ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) verkeerd gediagnosticeerd zijn. “Wellicht vertoonden ze volkomen normale signalen van gelukkig of verdrietig zijn, veel van deze condities zijn wellicht normale reacties en geen echte stoornissen”. Dit betekent dat er tienduizenden Nederlandse kinderen  ten onrechte gediagnosticeerd zouden zijn met een geestelijke stoornis, ten onrechte medicatie slikken of ten onrechte opgenomen zijn in psychiatrische instellingen.

En nu richt psychiatrie haar diagnostische pijlen op baby's. Steeds meer baby's hebben volgens de psychiatrie last van geestelijke stoornissen (bijvoorbeeld als ze veel huilen) en moeten daarvoor behandeld worden met zware psychiatrische medicatie. In Amerika overleed onlangs een 4-jarig meisje door een cocktail van drie soorten zware psychiatrische middelen die ze slikte sinds ze twee jaar oud was. Voor het vaststellen van deze zogenaamde “stoornissen” wil de psychiatrie wereldwijd alle kinderen onderwerpen aan testen die moeten uitwijzen of ze geestelijke stoornissen hebben. Voor deze testen c.q. diagnoses wordt geen enkel wetenschappelijk onderzoek verricht ter onderbouwing, ze vinden plaats aan de hand van vragenlijstjes. In Amerika heten deze screenings-programma's Teen-Screen en vinden ze op scholen plaats. In Nederland worden kinderen gechecked op geestelijke stoornissen door de GGD waar ze vanaf hun geboorte regelmatig moeten komen voor controle en injecties. De GGD gebruikt daarvoor de lijsten met criteria uit de DSM die volgens de makers ervan leidt tot een onterechte diagnose bij 20% tot 30% van de onderzochte mensen en kinderen. Het NCRM vindt dit een zeer ongewenste en levensgevaarlijke situatie. Zolang de psychiatrie niet in staat is om hun diagnoses wetenschappelijk te onderbouwen dienen ze niet serieus genomen te worden en behoren volwassenen, kinderen en baby's wettelijk beschermd te worden tegen onterechte diagnose en stigma's waardoor ze vaak gedwongen worden om gevaarlijke psychiatrische medicatie te slikken.